Het Nefkens gebouw is een opvallende verschijning aan de Utrechtseweg in Amersfoort. Het bedrijfsgebouw was duidelijk aan een impuls toe toen eigenaar Schipper Bosch in 2017 besloot het een nieuwe bestemming als woongebouw te geven. Doel daarbij was om tot een betere leefbaarheid van gebouw en omgeving te komen.

De herbestemming naar ontwerp van De Kort Van Schaik is aangegrepen om de aansluiting van het gebouw op zijn omgeving te verbeteren. In het hart van het gebouw is een publieke onderdoorgang gemaakt, waardoor er een verbinding tussen de Utrechtseweg en het achterliggende park tot stand is gebracht. Door de aanwezigheid van drie toegangen is de doorgang het kloppend hart van het gebouw geworden. Het culturele belang van deze ingreep is onderstreept door het aanbrengen van een kunstwerk.
Intensieve vergroening door middel van een groot bomenvak zorgt voor een hogere verlijsfkwaliteit op het voorplein. Hierdoor is de begane grond optimaal voor wonen en een grote horecafunctie.
Aan de achtergevels zijn royale balkons en terrassen toegevoegd. Deze brengen de voorheen inactieve achterzijde tot leven, wat de sociale controle op de publieke ruimte heeft verbeterd.
In totaal bevat het gebouw 31 appartementen, van kleine shortstay-apppartementen tot royale penthouses. Een grote horecaruimte met terras op de begane grond zorgt ervoor dat het gebouw ook openstaat voor niet-bewoners en dat het als ontmoetingsplek kan fungeren.

Het Nefkens-gebouw werd ontworpen door Gé Pothoven voor het Amersfoortse autobedrijf Nefkens en bevatte een autoshowroom en benzinepomp op de begane grond en kantoren daarboven. Door zijn L-vorm maakt het gebouw een uitnodigend gebaar naar de stad. Met zijn eenduidige grille van betonnen gevelkolommen is het een toonbeeld van het optimisme waarmee gebouwen in de jaren ‘60 werden opgetrokken. Tegelijk zoekt het met zijn expressieve bakstenen kopgevels aansluiting bij zijn meer traditionele buren.

Toen het gebouw twintig jaar geleden in handen kwam van ontwikkelaar en belegger Schipper Bosch, werd het pompstation ontmanteld en ging de showroom dienen als restaurant. Het gebouw werd zo meer een ontmoetingsplek, maar veel van de oorspronkelijke levendigheid op het voorplein ging verloren.
De herbestemming tot woongebouw is aangegrepen om meer verblijfskwaliteit op het voorplein te creëeren. Een planten- en bomenvak vormt nu een buffer naar de drukke Utrechtseweg. Dit maakt het voorplein ook geschikt om aan te wonen. In een deel van de voormalige showroom zijn nu zeven shortstay-appartementen gesitueerd.

Waar het gebouw aan de voorzijde de stad omarmt, daar keerde het de achterliggende Bloemweg met park de rug toe. Het ontsluiten en activeren van deze zijde was een speerpunt bij de transformatie. In het hart van het gebouw is een onderdoorgang voor voetgangers gemaakt. Om het culturele belang van de onderdoorgang, die het gebouw iets kleiner, maar de stad iets groter maakt, te onderstrepen, is door kunstenaar Thomas Trum op één van zijwanden een kunstwerk gemaakt.

Bij het Nefkens-gebouw zijn de buitenruimtes aan de achtergevels toegevoegd, waardoor deze geactiveerd wordt. De brede open ruimte achter het hoge bouwdeel is ter hoogte van de eerste verdieping volledig afgedekt door een groot terras. Naar boven toe zijn zeer grote balkons geplaatst. Elk balkon vormt zo een luifel voor de buitenruimtes eronder, wat maakt dat alle buitenruimtes zowel zon- als schaduwrijk zijn en daarmee ook beschutting bieden tegen de regen.

Het dak is uitgebreid met penthouses. Het voortzetten van de zichtbare en duidelijk afleesbare constructie is als uitgangspunt genomen. Het geborstelde aluminium weerspiegelt de omgeving en reageert op de weersomstandigheden. Zo begint het te glanzen als de zon erop staat, wordt het heel grijs bij bewolking en haast blauw bij een strakblauwe hemel. Onder invloed van het Hollandse weer wisselt de opbouw meerdere keren per dag van kleur.