De universiteit heeft lang en intensief gebruik gemaakt van de 'Oude Aanbouw' (bouwjaar 1966), maar deze voldeed niet meer aan de huidige eisen. Grondige vernieuwing van dit gebouwdeel was nodig voor betere gevelisolatie, ventilatie en klimaatbeheersing en vooral voor een logischer gebruik van de ruimten en voor betere (technische) faciliteiten voor studenten. In afstemming met medewerkers en studenten is daarom hard gewerkt aan een geheel nieuw ontwerp voor het nieuwe restaurant en de studie- en onderwijszalen.

De opvallende raampartijen en de erkers die in de tuin uitsteken zorgen voor een open uitstraling en leggen een relatie met de historische tuin. Het nieuwe gebouwdeel van twee verdiepingen en in totaal 1800 vierkante meter vloeroppervlak is duurzamer en voorzien van betere isolatie, ventilatie en klimaatbeheersing.

De achterzijde van het Heymansgebouw is in de jaren 90 verbouwd door het toevoegen van een gouden ovalen vorm als een brug met een beeldbepalende constructie over de oude collegezaal.

De opgave bestond uit het slopen van de oude collegezaal onder het ovaal en hier het programma van studielandschappen met een restaurant te realiseren. Architectonisch een zeer ingewikkelde opgave om invulling te geven aan en het programma en te reageren op de bestaande gebouwde context en een sterke verbinding aan te gaan met de oude historische tuin.