Aan de rand van stad, in een jaren ’50 wijk, komt een prachtig gelegen perceel vrij. Het heeft een omringende tuin op de middag- en avondzon en een adembenemend zicht over het omringende groen.

Om optimaal van deze ligging gebruik te maken wordt besloten de woon- en werkgedeeltes op de verdieping te leggen zodat het uitzicht op het natuurgebied en de ondergaande zon optimaal benut kan worden. Een klein overstek met balkon maakt dat de ruimte het groen instroomt. De keuken en eetkamer worden lager gelegd zodat daar een directe relatie met de tuin is.
Nog lager, half verdiept in de grond, liggen de logeerruimtes. Op de bovenste verdieping bevindt zich de ouderslaapkamer.
Zo spint het leven zich rond de kern van het huis, de riante trappenhal met lift, die door een groot dakraam natuurlijk verlicht wordt. Doorzichten over de trappen, incidenteel begrensd door glazen wanden met taatsdeuren, verbinden de ruimtes.

De materialisering van de woning wordt bepaald door de bijzondere locatie en de wens van de opdrachtgevers dat materialen naast esthetisch ook vooral praktisch en onderhoudsarm moeten zijn. Een bijzonder steen van Petersen, lang, grijs gesmoord met groene tinten, maakt dat de woning past in het groen en de wijk, gesloten aan de straatzijde en open naar de tuin. De horizontaliteit van de omringende terughoudende jaren ’50 architectuur, word vertaald in uitkragende, lichtgrijze horizontale banden. De verspringende verdiepingshoogte die afleesbaar en geaccentueerd wordt door de banden, geeft dynamiek aan de woning. Tussen de banden worden vlakken grijs metselwerk, glazen puien of brons geanodiseerd aluminium opgetrokken. De detaillering van de verschillende materialen is scherp en sluit strak op elkaar aan.
De combinatie van de gekozen steen, de kleur van kozijnen en de vlakverdeling maken de villa ingetogen. Het visuele gewicht van de horizontale banden accentueert deze stilte.