In de rubriek Even voorstellen praten we deze maand met Jorrit Sipkes van Jorrit Sipkes Architect uit Apeldoorn. We praten met hem over zijn ambities, een terugblik naar één van zijn eerste projecten en de reden waarom hij onlangs BNA-lid is geworden.
Sinds wanneer ben je architect en hoe lang is het bureau actief?
Ik ben in 2006 afgestudeerd en ben eerst de nodige werkervaring op gaan doen bij Neutelings Riedijk in Rotterdam, bij Office KGDVS in Gent en Brussel en vervolgens vijf jaar bij het Nederlandse kantoor van Hans Kollhoff. In 2014 ben ik m’n eigen bureau begonnen in het Oude Noorden van Rotterdam. In 2018 is het kantoor verhuisd naar Apeldoorn en nu gehuisvest in het ACEC: Apeldoorns Centrum voor Eigentijdse Cultuur.
Waar ligt je ambitie en hoe ziet het bureau er over vijf jaar uit?
Ik ben gelukkig met de plek, de opdrachtgevers en de partners waarmee ik op dit moment samenwerk. De afgelopen twee jaar zijn de opdrachten zeker groter en complexer geworden en natuurlijk wil ik graag die ontwikkeling voortzetten. Dit brengt echter de uitdaging met zich mee om meer schaalgrootte en organisatie te realiseren, terwijl ik het controle- en persoonlijke karakter van een klein bureau wil behouden.
Waarmee onderscheid je je van andere architectenbureaus?
Zowel aan de TU als de architectenbureaus waar ik werkte, speelde architectuurhistorie een belangrijke rol – eerst vooral als eeuwenlange bron van referenties om uit te putten. M’n eerste project in Rotterdam was een Kloostergebouw waar al zoveel aan ‘gedaan’ was, dat voor mij herstel en reconstructie de enige juiste ingreep was. Maar ik ben geen restauratiearchitect. Tijdens dit project kwam ik in contact met restauratiespecialist Jan Willem Walraad. We konden elkaar aanvullen als bureaus, en sindsdien hebben we in die samenstelling steeds aan nieuwe projecten gewerkt. Onlangs hebben we gewerkt aan een museumgebouw en de herbestemming van een grote kerk. Mijn kracht ligt in de verbeelding en de oplossing van de hedendaagse ontwerpvragen, dat is waarin ik ben getraind. Maar als er een historische context is, als ik zorg kan dragen voor het werk van vroegere helden of voort kan bouwen aan een eeuwenoud project, dan is het voor mij echt interessant.
Wat is voor jou de meerwaarde van architectuur/ architecten in het bouwproces?
In de praktijk ben je vaak ‘onmisbaar’ als gids door het bouwproces en vertaler van alle specialismen die aan tafel komen. Dat is mooi, maar niet de eerste reden dat we dit vak uitoefenen en meestal ook niet de reden dat we voor een opdracht zijn gevraagd. Die vaak niet expliciet omschreven taak, bijvoorbeeld het vermogen om een alledaagse vraag om te zetten naar een buitengewoon resultaat, of het vermogen om een complex programma te ontwarren tot een vanzelfsprekend geheel, dat is uiteindelijk de grootste meerwaarde.
Waarom ben je BNA-lid geworden, wat verwacht je van het lidmaatschap?
Hoewel ik met collega’s samenwerk in projectverband, heb ik tijdens verschillende BNA-cursusdagen gemerkt hoe waardevol het is om ervaringen uit te wisselen en te reflecteren op mijn eigen werk en werkwijze, op enige afstand van het dagelijkse werk. Tijdens mijn studie heb ik veel in georganiseerd verband gedaan, maar daarna ben ik vooral mijn eigen weg gegaan. In een tijd waarin er veel verandert op het gebied van techniek en regelgeving, wordt het echter steeds belangrijker om kennis te delen en goed georganiseerd te zijn.
