Op Internationale vrouwendag gaat Nathalie de Vries dieper in op de cijfers van de Nederlandse architectenbranche in vergelijking tot Europese cijfers.
Op 4 juli 2018 organiseerde de BNA de eerste Inclusieve Rondetafel met vrouwelijke architecten. Deze werd door de twintig deelnemende aanwezige geprezen als ‘memorabel en goed getimed’. Of zoals moderator Tracy Metz en BNA-voorzitter Nathalie de Vries stelden: “Een historisch moment in de geschiedenis van de BNA en onze branche.” Maar hoe zit het met de man-vrouwverhoudingen bij bureaus en Nederland en andere Europese landen? In het recente sectoronderzoek van de Architects’ Council of Europe staan gegevens hierover in Europees verband en de Nederlandse architectenbranche vergelijkt met die in de landen om ons heen.
Nathalie de Vries, voorzitter van de BNA gaat dieper in op deze recente cijfers en roept alle BNA-bureaus op Internationale Vrouwendag op om vooral naar de diversiteit en inclusiviteit van het eigen bureau te kijken.
Zorgt diversiteit in je team voor vernieuwing?
“Mijn ervaring is dat het werken met mannen en vouwen met verschillende achtergronden en herkomst leidt tot inspiratie en innovatie en een gezonde werksfeer op bureaus en binnen projecten. Tegelijkertijd zie ik bij veel bureaus nog een meerderheid van mannen, zeker onder partners en architect-directeuren.”
Hoe zit de M/V verdeling in Europa?
“Over het algemeen zijn in Europa vrouwelijke architecten in de meerderheid in de jongere leeftijdsgroepen; 53% van de architecten in de dertig is vrouw, vergeleken met 32% in de jaren ’50. Het beroep heeft het potentieel om evenwichtiger te worden dan het nu is. De meerderheid van het beroep blijft echter mannelijk; 61% van de architecten is man, 39% is vrouw. Landen met de meeste mannelijke architecten zijn Oostenrijk, Tsjechië en Nederland. Landen met het hoogste percentage vrouwelijke architecten zijn Zweden, Griekenland, Noorwegen, Kroatië en Finland.”
En hoe verhouden zich de Nederlandse cijfers daartoe?
‘In 2018 is in Nederland 77% van de inschrijvingen als architect in het architectenregister man en slechts 23% vrouw (Stichting Fonds Architectenbureaus, 2018). Het percentage mannelijke werknemers in 2018 is 69%, terwijl dat voor vrouwen 31% is. Ondanks de groei in het aantal vrouwelijke architectuurstudenten – de verdeling op de Academies en Technische Universiteiten is inmiddels vrijwel 50/50 – blijft het aandeel vrouwelijke architecten in de branche zelf tot nu toe beperkt.”
Deeltijd versus voltijds? Waar ligt de toekomst?
“In Europa zijn veel directeuren nog steeds mannen. Voor de BNA-bureaus geldt dat in 2018, 88% van de werkgevers man is en slechts 12% vrouw. Meer dan driekwart van het beroep werkt voltijds en de rest parttime. Bijgevolg is er een aanzienlijke toename van het aantal architecten dat deeltijds werkt. Het grootste deel van de deeltijds werkende architecten is in Italië (25%), Nederland (33%) en Griekenland (22%).”
Wat stel je voor, wat is een goede strategie?
“Deze cijfers maken wat mij betreft duidelijk dat het belangrijk blijft dat de BNA de M/V-verhoudingen en diversiteit en inclusiviteit in bredere zin op de agenda houdt. Gegeven de cijfers kan de branche nog flinke stappen zetten. Zeker gezien het hoge aandeel vrouwelijke studenten en het lage aandeel vrouwelijke directeuren. Ik roep daarom alle BNA-bureaus op om eens samen naar de diversiteit en inclusiviteit binnen je eigen bureau te kijken.”
Verslag Inclusieve Rondetafel 4 juli 2018
Praat óók mee over dit onderwerp en wordt lid van de “Vrouwen in de Architectuur” LinkedIn groep
